Fransa devleti son olarak Meksika’da yerli halkın hakları için mücadele yürüten Zapatista hareketine el attı. Eski Başkan Mittarand’ın eşi Danielle Mitterand ve globalleşme karşıtı hareketlerin Fransız önderi Jose Bove Subcommantande Markos ve Zapatista komutanlarının Meksika’nın başkentine sürdürdükleri uzun yürüyüşün son ayağına katılarak Fransız bayrağını Latin Amerika’da yeniden dalgalandırdılar.

Fransızlar elbette bunu ilk kez yapmıyorlar. Latin Amerika ve hatta dünya solunun efsanevi ismi Che’nin hemen yanıbaşında bulunan isimlerden biri de Fransız Cumhuriyetçisi, Mitterand’ın danışmanlığını da yapan Regis Debray idi.

68 hareketinin tetiği Paris’in sokaklarında çekilmişti. Paris Baharıyla başlayan sol ve anti-Amerikan dalga kısa zamanda bütün dünyayı kapladı. 68 eylemleri ve 68 hareketine katılanlar hakkına hala mistik bir söylence sürer gider.

Fransa, kendi kültürünü Amerikan sızmasına karşı sert önlemler ile koruma altına almış bir ülkedir. Hollywood filmleri ancak belli bir kota ile Fransa’da gösterime girebilir.

Fransa, Balkanlarda ve dünyanın başka kriz bölgelerinde yürüttüğü diplomatik ataklarla Amerikan etkinliğini sınırlama ve kendi etkinliğini global düzeye yaymaya çalışmaktadır.

Global bir işlev üstlenmede Fransa gerekli donanıma sahip midir?

Her taşın altından çıkması bir Fransız kuruntusunun tezahürü müdür?

Tarihten şöyle bir anekdot aktaralım: Fransa, 19. asırda Meksika’nın başına bir kral getirmeyi başarmış; fakat bu gariban kral çok geçmeden Amerikanın desteklediği Meksika Başkanı Juares tarafından yargılanmış ve idama mahkum edilmiştir.

Ama yine de huylu huyundan vazgeçmez!